ewolucje zmienności

-Więc jaki on będzie?

-Pewnie mały, adekwatny do rozmiaru mojej pensji. Zwykło-niezwykła kawalerka, z zielenią drzew

za oknem, w której upakuję na nowo swoje życie.

-Boisz się?

-Każda zmiana podszyta jest strachem, więc tak, boję się ale gdzieś tam kiełkuje nadzieja, na lepsze, inne i wyczekane.

-A jeśli będę chciał wrócić?

-Nie wiem... nie wiem czy w tak małym metrażu znajdzie się miejsce dla Ciebie... sam wiesz, koty, książki, obiektywy...

-Wiem...

przeroszowania życiowe

Na złamanie karku, każdego dnia, z obawą o jutro.
Z nadbagażem stresu, z sennością na bakier, krusząc kopie gniewu z bezsilnością.

Gdzie moja tłustość siedmiu lat kolejnych, co na zgliszczach dzieciństwa wyrosnąć powinna?

Gdzie słodycz nawiązki za morze gorzkości?

Samotniej mi tylko i brzemienniej...

Moje niewygodne teraz, ziemia spod stóp...